چشم هایم بسته است

متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها.

 خودت بگو

پشت کامیپوتر نشسته بودم و داشتم وبلاگها را می خواندم.
خواهرم آمد و گفت: برادر از توی دستشویی بیا بیرون!
تلفن را لازم دارم.

 گلی!

هوا آرام است.نسیم گرمی می وزد.
کاش پیش از این ها ، مورچه ها تکه های بدنم را
به لانه شان می بردند وکرم ها در کاسه سرم، لانه می کردند.
خاک خیس .

 من پیر سال وماه نی ام

توی اتوبوس یک نفر جایش را داد به من.

 این یک قطعه ادبی نیست

کف حیاط دراز کشیده ام.
جایی که آدمها ،گربه ها و سوسک ها از آن عبور می کنند.
به آسمان به حرکت ابرها نگاه می کنم.
باد می وزد و برگهای خشک را جابجا می کند.
می گویم :من عاشقت نیستم.فقط دوستت دارم.
آسمان خالی از ابر است.
آبی رنگ.

 نی نی

نی نی کوچولو گل پسره ........ با خنده هاش دل می بره "ناصر کشاورز"
خواهرم می گوید : پیش تر از اینها دنیا خیلی بزرگتر به نظر می رسید.

 راست

النجات فی صدق . "خدا"

 لااقل نظر من رو هم می پرسیدی.

پروردگارا ، facts of life تو داره منو می کشه.
خوشحال باش.

 خنده داره؟

به کسی که هیچ آرزویی نداره و خوشحال هم هست چی می گن؟
من همونم.

 وطن

خونه من تو قلب آدم هایی است که مرا دوست دارند.(من homeless ام !)

 کودن، حال کن!

ابراهيم:
"دنيا دو روزه.
يکي ديروز و يکي ديگه هم پريروز.
باور کن امروز رو اتفاقي زنده موندي.
پس از امروزت لذت ببر"

 من بودم

جمله پاييني رو من گفتم.

 بعله

زنها در در رابطه با محیط اطرافشون سازگاری زیادی از خودشان نشان می دهند "یک ابله بزرگ"

 فرار کنید!

یا پیغمبر !
حاج امیر باوندی تشریف آوردند.
این فاطمه هم خیلی آشناست.ربطی به "لاغر" نداره؟

 ای دوست

نامهربانی را هم از تو ، دوست خواهم داشت
بیهوده می کوشی بمانی مهربان ، ای دوست